ВЕЛІКОДНАЕ ПАСЛАНЬНЕ ПАТРЫЯРХА КІЕЎСКАГА І УСЯЕ РУСІ-УКРАІНЫ ФІЛЯРЭТА

Правялебным архіпастырам,

богалюбным пастырам, годнаму манаству і усім верным

Украінскай Праваслаўнай Царквы Кіеўскага Патрыярхату

Дарагія браты і сёстры!

ХРЫСТОС УВАСКРОС!

Сёньня увесь праваслаўны сьвет сьвяткуе Уваскрэсеньне Хрыстова - вялікую перамогу жыцьця над сьмерцю, дабра над злом, праўды над хлусьнёй. Сёньня радасьць уваскрэсеньня Хрыстова сьвяткуе увесь бачны і нябачны сьвет. Хрыстос Уваскрос! - Сьпяваюць анёлы на небе. Сапраўды Уваскрос! - Адказваюць людзі на зямлі.

Якая розьніца паміж уваскрэсеньне Ісуса Хрыста і дзеля уваскрэсеньня людзей? Бо уваскрасаў людзі і да Хрыста. Напрыклад, прарок Ільля уваскрэсіў памерлага сына сарептской удавы ( 3 Цар. 17 : 23 ), прарок Елісей таксама уваскрэсіў дзіцяці Санаміцянку (4 Цар. 4 : 36). Уваскрашаў Ісус Хрыстос многіх памерлых. Нарэшце, Ён уваскрэсіў памерлага Лазара, які чатыры дні знаходзіўся ў магіле і ужо сьмердаў. Розьніца ж тая, што людзі, якія уваскрасаў да Хрыста, зноў паміралі. А гэта значыць, што сьмерць у іх целе заставалася непераможнай. А Хрыстос пасьля таго, як уваскрос, ужо не памірае. Сьмерць ужо ня валодае зь Яго. Уваскрасеньне Хрыстова азначае канчатковую перамогу над сьмерцю ў чалавечай прыродзе. У Ісусе Хрысьце памерла цела тленнае, а уваскрасае цела нятленьна. У памерлых ж і уваскрослага Хрыста памірала цела тленнае і уваскрасаў таксама тленнае.

ЗВАРОТ ПАТРЫЯРХА КІЕЎСКАГА І ЎСЁЙ РУСІ -УКРАІНЫ ФІЛЯРЭТА З НАГОДЫ РАСІЙСКАЙ АНЭКСІІ КРЫМУ

Дарагія браты і сёстры!

Паважаныя суайчыньнікі !

Пакліканьне Царквы - сьведчаньне праўдзе. Таму неабходна даць маральную ацэнку анэксіі, або лепш сказаць - аншлюсу Крыму, напярэдадні зьдзейсьненага Расійскай Фэдэрацыяй.

18 Сакавік 2014 г кіраўнікамі Расеі было публічна зьдзейсьнена парушэньне трох запаведзяў Божых: ці не крадзі; не кажы ілжывага сьведчаньня на блізкага твайго Не жадай дома блізкага твайго... (і) нічога, што ў блізкага твайго (Зыход 20:15-17). Сьледзтвам узброенай агрэсіі расейскіх уладаў супраць Украіны таксама ўжо стала кровапраліцьце - забойства сэпаратыстамі ўкраінскага актывіста ў Данецку, забойства крымскага татарына і ўкраінскага вайскоўца ў Крыме.

ЗАЯВА САБОРУ ЯПІСКАПАЎ УКРАІНСКАЙ ПРАВАСЛАЎНАЙ ЦАРКВЫ ЗША

Дарагія браты і сёстры ў Хрысьці!

Ва Ўкраіне крытычна пагоршыліся сытуацыя. У г. Кіеў сілавікі захапілі плошчу ўжываючы гранаты, аўтаматы і іншае баявая зброя. Людзі гінуць, тысячы параненых з абодвух бакоў. У Івана-Франкоўску, Цярнопалі і Львове людзі захапілі гарадзкія саветы і патрабуюць, каб узброеныя сілы і міліцыя падтрымала апазыцыю.

У Кіеве апазыцыя просіць прэзыдэнта, каб ён забраў бэркутаўцаў да раніцы, каб пачаць мірныя перамовы. Ад прэзыдэнта пакуль нічога не чуваць і крывавыя сутыкненьні да гэтага часу працягваюцца.

Украінская Праваслаўная Царква ЗША просіць улады спыніць гвалт над украінскім народам і аднавіць мірныя дэмакратычныя перамовы!

Мы зноў нагадваем, што шляхі для вырашэньня канфліктных пытаньняў павінны быць, дыпляматычныя і ўраўнаважаны. Патрэбна сьмеласьць, каб выйсьці за межы канфлікту і ўлічваць чалавечую годнасьць іншых так, каб адзінства пераважала над канфліктам - і менавіта тады можна будзе будаваць шлях да суразуменьня над рознагалосьсямі і канфліктамі. Палітычная дэмагогія, жорсткасьць і гвалт павінны быць неадкладна спыненыя.

НАШЫ КРУТЫ ... (казань 29 студзеня 2014 л. Б.)

У імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа!

Упадабаныя браты і сёстры!

Сёньня мы сабраліся тут, каб памаліцца за Герояў Крут, а таксама ўсіх, хто аддаў сваё жыцьцё за свой народ і Праўду Хрыстову .... Асаблівая маліліся мы тых нашых герояў, зараз загінулі ўсіх нас, за Радзіму нашу ...

Давайце ўспомнім, дарагія мае, што наша зямная Радзіма - гэта абраз Айчыны Нябеснай, вобраз, зьвяртаючыся да якога, мы накіроўваем свой унутраны погляд да Валадарства Нябеснага. Таму ўсе сьвятыя бацькі і маці Кіеўскага Праваслаўе вельмі любілі сваю Радзіму і сваёй любоўю да Радзімы вучылі любові да Бога. Таму што калі ты не любіш тое, што ты бачыш, то як ты будзеш любіць нябачнае? Наша любоў да Радзімы - гэта школа любові да Бога. Бог пазнавальны месца і неспазнавальны. Ён неспазнавальны ў Сваёй сутнасьці, але Ён вядомы ў Сваіх Боскіх энэргіях, якія Ён нам адкрывае. І гэты бачны сьвет падтрымліваецца праз Божыя няствораных энэргіі. І сузіраючы гэты бачны сьвет, мы часткова бачым Самога Бога. Таму калі ты не любіш зямлю, на якой ты жывеш, ты сам ставіш сьцяну паміж сабой і Богам.

ІНТЭРВІЮ СЬВЯТЕЙШАГА ПАТРЫЯРХА ФІЛЯРЕТА РАДЫЁ СВАБОДА: НАРОД ПЕРАМОЖА Ў ГЭТЫМ СУПРАЦЬСТАЯНЬНІ

Кіеў — Калі ўлада дзейнічае несправядліва, то царква не можа стаць на яе баку. Пра гэта заявіў Радыё Свабода Прадстаяцель Украінскай Праваслаўнай Царквы Кіеўскага Патрыярхату Сьвяцейшы Патрыярх Філярэт. Такім чынам ён пракамэнтаваў падзеі, якія праходзяць у цэнтры Кіева. На думку Прадстаяцеля, улада не павінна даваць загады забіваць людзей і тады не будзе адказу з боку народа, не трэба будзе абараняць сваё жыцьцё. Адначасова Прадстаяцель Украінскай Праваслаўнай Царквы Кіеўскага Патрыярхату Філярэт заклікаў да спыненьня гвалту зь абодвух бакоў — і з боку праваахоўнікаў, і з боку Майдана.

— Бачым, што зараз адбываецца ў Украіне — падзеі не цішэюць, а толькі разгортваюцца. Зьніжэньне напружанасьці няма. Мы зь вамі размаўлялі 7 Сьнежні мінулага года, калі ўжо быў Эўрамайдан, ужо прайшоў першы разгон мітынгоўцаў пад Стэлай Незалежнасьці ў Кіеве. Вы тады заклікалі да міру, да разуменьня. Мы тады казалі пра ролю царквы. Вось прайшло ўжо паўтара месяца і супрацьстаяньне працягваецца. Як Вы лічыце, чаму так адбываецца? Палітыкі не хочуць ісьці адзін аднаму на сустрэчу? Чаму ўдзельнікі канфлікту не прыслухоўваюцца да парад, у прыватнасьці, царквы?

НАТАТКІ ПРАВАСЛАЎНАГА СЬВЯТАРА НА МАЙДАНЕ: У СЬВЯТЛЕ БУДУЧАЙ ГЛОРІІ

Часта пытаю сябе : а якой павінна быць мая сьмерць?

Маю мноства варыянтаў! Аднак разумею , што , вядома, усё ў Божых руках ...

Хоць ёсьць рэчы , распараджацца якімі даручыў мне Сам Гасподзь - гэта маё жыцьцё.

Я магу выбраць жыцьцё, каб спакойна дажыць да глыбокай старасьці, дачакацца унукаў, праўнукаў. Спачатку я забуду як клічуць маіх суседзяў, потым сваякоў, потым забуду хто я і навошта хадзіць менавіта ў туалет. Нарэшце, захварэю нейкай хранічнай хваробай, ляжу, мяне даглядаюць дзеці і унукі, перадаюць мяне як ганаровая варта, выносяць судно, мыць мае сухія і непаслухмяныя члены перавяртаюць, каб не было пролежняў . Я стогну, лаюць і кідаюся ў іх дзярмом. Яны ў сваю чаргу будуць думаць: “Калі ж ён памрэ, зараза! Так ужо дастаў нас усіх ! Няма сілы”

Ёсьць іншы варыянт. Раптоўная і нечаканая Ці сэрца стала, ці няшчасны выпадак. Або памерці ад пранцаў як вялікі Ленін ... Ці як Сталін - у страху . Ці як тыя мільёны, якія ён баяўся і зьнішчыў голадам. Можна яшчэ атруціцца гарэлкай, або загнуцца ад перадозу ў запаскуджаны склепе. Варыянтаў мноства.

ЗАЯВА ПАТРЫЯРХА КІЕЎСКАГА І ЎСЁЙ РУСІ – УКРАІНЫ ФІЛЯРЭТА АДНОСНА ПАДЗЕЙ НА МАЙДАНЕ НЕЗАЛЕЖНАСЬЦІ Ў КІЕВЕ НОЧЧУ 11 СЬНЕЖНЯ

У сувязі з падзеямі на Майдане Незалежнасьці ноччу 11 сьне 2013 лічу неабходным сказаць наступнае.

1. Прымяненьне сілы для абмежаваньня канстытуцыйных правоў грамадзян на свабоду мірных сходаў і свабоду выказваньня свайго меркаваньня, чаму увесь сьвет стаў сьведкам гэтай ноччу, зьяўляецца непрымальным. Існуючая палітычная і грамадзкая крызыс не павінен вырашацца сілавымі сродкамі, якія толькі вядуць да росту напружаньня. Сьледзтвам сілавых дзеяньняў можа быць толькі радыкалізацыя пратэсту і спаўзаньне нашай краіны ў поўнамаштабны грамадзянскі канфлікт.

2. Менавіта таму для выхаду з крызысу павінен быць неадкладна пачаты дыялёг на вышэйшым узроўні паміж прадстаўнікамі улады і прадстаўнікамі апазыцыі і грамадзянскай супольнасьці. Да завяршэньня гэтага дыялёг павінен быць накладзены мараторый на сілавыя дзеяньні, каб права на свабоду мірных сходаў і выказваньня меркаваньня безумоўна забясьпечвалася. Для забесьпячэньня выкананьня дамоўленасьцей да дыялёг могуць быць прыцягнутыя аўтарытэтныя пасярэднікі.

КАНОН СЬВЯЦІЦЕЛЮ І СПАВЯДАЛЬНІКУ ЛУЦЕ, АРХІЯПІСКАПУ СІМФЭРОПАЛЬСКАМУ Й КРЫМСКАМУ, тон 8

Песьня 1

Ірмас: Дзіўнаму Богу пашану прынясем, і ўзьнесла зь намі апяюць зямля і неба праўдзівую славу Ягоную.

Пасад сьвяціцеля ў горадзе Сімфэропалі ўпрыгожыў сьветла, на ім жа пражыў, як Анёл, сьвятым жыцьцём і навукай Боскай прасьвяціў ты людзей, ды ўсе цяпер узносяць веліч Боскую і апяваюць славу Ягоную.

Цара ўсіх і Госпада, аб нас малі, сьвяціцель Лука, каб дараваў нам прабачэньня правінаў нашых, ды з табой дзівоснаму Богу пашану прынясем і апяём славу Ягоную.

Зьявіўся ты цяпер ў памяць Крымскаму статку твайму, спавядальнік Хрыстовы, слуп непахісны і сьцяна непарушная, хворым суцяшэньне, грэшнікам дапамога, Богу пашану прыносячы і апяваючы славу Ягоную.

Багародзічны: Цябе вызнаем выратавальным Прыстанкам і Покрывам, Багародзіца Прачыстая, таму ад душы заклікаем Цябе цёпла: Уладарка, выратуй нас і навучы нас дзівоснаму Богу пашану прыносіць і апяваць славу Ягоную.

ЗВАРОТ СЬВЯТОГА СЫНОДА УКРАІНСКАЙ ПРАВАСЛАЎНАЙ ЦАРКВЫ КІЕЎСКАГА ПАТРЫЯРХАТА НАКОНТ СЬВЯТКАВАНЬНЯ 1025- УГОДАК ХРЫШЧЭНЬНЯ КІЕЎСКАЙ РУСІ-УКРАІНЫ

Упадабаныя браты і сёстры

У гэтыя дні уся Украіна урачыста успамінае важную духоўную і гістарычную падзею - Уладзімірава Хрышчэньня. Сьвяты Сынод Украінскай Праваслаўнай Царквы з радасьцю адзначае, што сьвяткаваньне 1025-годзьдзя Хрышчэньня Кіеўскай Русі спрыяе пераадоленьню існуючага царкоўнага падзелу і сьцьвярджае паразуменьня паміж хрысьціянамі Украіны, якія належаць да розных канфэсій.

Сьведчаньнем гэтага сталі дзяржаўныя мерапрыемствы па сьвяткаваньні сьвята, адбылася 26 ліпеня 2013 у Мастацкім арсэнале і Палацы “Украіна”, дзе сумесна удзельнічалі праваслаўныя, грэка-і рыма-каталікі, пратэстанты.

Асабліва кранальным было цёплае прывітаньне Прадстаяцеля УПЦ Высокавялебнага Мітрапаліта Уладзіміра і Прадстаяцеля УПЦ Кіеўскага Патрыярхату Сьвяцейшага Патрыярха Філярэта перад пачаткам мерапрыемстваў у Мастацкім арсэнале. Гэта хрысьціянскае прывітаньне паказала, што варожасьць паміж праваслаўнымі ў Украіне паступова адыходзіць у мінулае.

АКАФІСТ СЬВЯТОЙ РОЎНААПОСТАЛЬНАЙ КНЯГІНІ ВОЛЬЗЕ

Кандак 1

Першаабраніцы ад усяго народу Русі Кіеўскай, слаўнай і роўнаапостальнай добра дагадзіўшай Богу Вользе складзём славу, як зорцы, што ў цемры ідалахваленьня сьвятлом праўдзівай веры зазьзяўшай і шлях да Хрыста ўсім людзям беларускім ды ўкраінскім паказаўшай. Ты ж, як маючая гонар стаяць прад праславіўшым цябе Госпадам, абарані нас ад усялякіх бед малітвамі тваімі, мы ж сьпяваем табе: Радуйся, сьвятая роўнаапостальная княгіня Вольга богамудрая.

Ікас 1

Анёлаў і людзей Творца, гадзіны і гады ў Сваёй уладзе маючы і лёсам царстваў і народаў па Сваёй волі кіруючы, калісьці пажадаў народ Русі Кіеўскай Сьвятым хрышчэньнем асьвяціць, тады, бачачы добрую волю сэрца твайго, паклікаў цябе першай дзеля пазнаньня Сябе, ды будзеш усяму народу Русі Кіеўскай вобразам і настаўніцай у хрысьціянскай веры. Таму праслаўляем цябе сьпяваючы:

СЬВЯТА РОЎНААПОСТАЛЬНАЯ КНЯГІНЯ ВОЛЬГА

Памяць 11/24 ліпеня

Старажытныя летапісы сьведчаць, што сьв. Княгіня Вольга была крывічанкай з Пскоўскай зямлі. Паходзіла яна з роду Гастамысла, па радзе якога былі закліканыя на Русь князі-варагі. Аднойчы пры пераезьдзе праз раку Пскову яна пазнаёмілася з маладым князем Ігарам і уразіла яго сваёй прыгажосьцю і мудрасьцю. Пасьля гэтага апякун Ігара князь Алег сам паехаў за ёй, прывёз яе ў Кіеў і выдаў замуж за Ігара, прычым яе славянскае імя замяніў сваім уласным, вараскім, і назваў яе Вольгай. У 945 г. князь Ігар быў забіты дрэўлянамі. Так звалася славянскае племя, якое жыла на Валыні. Вольга, па паганскім звычаі, загадваючаму удовам помсьціць за сьмерць свайго мужа, жорстка адпомсьціла ім. І, паколькі сын яе Сьвятаслаў быў яшчэ малы, яна стала кіраваць сваім народам замест яго, і кіравала з мудрасьцю і літасьцю.

Акафіст сьвяціцелю Луке, спавядальніку, архіяпіскапу Крымскаму

Трапар сьвяціцелю Луке, спавядальніку і архіяпіскапу Крымскаму, тон 1

Абвяшчальнік шляху выратавальнага, спавядальнік і Архіпастыр зямлі Крымскае, праўдзівы захавальнік айцоўскіх паданьняў, урач богамудры сьвяціцель Лука, Хрыста Выратавальніка няспынна малі веру непахісную праваслаўным падаць, і выратаваньне і вялікую міласьць.

Кандак сьвяціцелю Луке, спавядальніку і архіяпіскапу Крымскаму, тон 1

Як зорка ясная, набожнасьцю зьзяючая, быў ты, сьвяціцель, душу ж роўную анёльскае захаваў і праз гэта сану сьвяціцеля быў удастоены, у выгнаньні ад бязбожнікаў шмат пацярпеў ты і непахісным у веры быў, мудрасьцю ўрача шматлікіх вылячыў ты. Таму цяпер годныя мошчы твае, ад зямных нетраў дзівосна атрыманыя, Гасподзь праславіў, ды ўсе сьпяваем табе: Радуйся, ойча сьвяціцель Лука, зямлі Крымскае слава і сьцьверджаньне.

Казань у Другую Нядзелю Вялікага посту. Сьвяціцеля Рыгора Паламы.

У імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа.

Упадабаныя браты і сёстры!

Вось прайшоў, дарагія мае, першы тыдзень Вялікага посту. Адсьвяткавалі Першу нядзелю Вялікага посту, што прысьвечана Царквой Перамозе Праваслаўя. Нагадаю вам, што сэнс Перамогі Праваслаўя заключаўся ў тым, што адкрыта была новая ісьціна праваслаўнай веры. І калі пасьля гэтае першае нядзелі Вялікага посту мы уступілі ў другі тыдзень, мы ужо ішлі новым шляхам. Бо абраз, якая паказвае Бога, як вучылі сьвятыя бацькі, якія усталявалі іконашанаваньня, магчыма, злучаецца зь некаторымі уласьцівасьцямі Божымі таму, што Сам Бог – Творца упісаў у кожнага чалавека Свой вобраз, Сваю ікону. Кожны чалавек носіць у сабе жывы вобраз Божы.

СЬВЯТОЕ БОГАЯЎЛЕНЬНЯ. ХРОСТ ГАСПОДЗЬА БОГА І ЗБАЎЦЫ НАШАГА ІСУСА ХРЫСТА Ў БЕЛАРУСКАМ ПРАВАСЛАЎНЫМ АБРАДЗЕ

6 студзеня

ПАСЬЛЯДОЎНАСЬЦЬ ГАДЗІН У НАВЯЧОР’Я АСЬВЕТНІЦТВА

ПЕРШАЯ ГАДЗІНА

Сьвятар: Дабраслаўлёны  Бог наш, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў.

Людзі: Амін.

Чытальнік: Слава Табе, Божа наш, слава Табе.

Уладару нябесны, Суцяшальнік, Духу ісьціны, што ўсюды прысутны і ўсё напаўняеш, Скарбніца дабра й Жыцьцядаўца, прыйдзі і ўсяліся ў нас і ачысьці нас ад усяго благога, і збаў, Добры, душы нашы.

Сьвяты Божа, Сьвяты Моцны, Сьвяты Несьмяротны, памілуй нас. (тройчы)

Слава Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін.

Усясьвятая Тройца, зьлітуйся над намі. Гасподзьзе, ачысьці правіны нашы. Уладару, выбач бяспраўе наша. Сьвяты, наведай нас і аздараві немачы нашы дзеля імя Твайго.

Гасподзьзе, памілуй. (тройчы)

Акафіст сьвятамучаніку Афанасію, ігумену Берасьцейскаму

(Памяць 5/18 верасьня)

Кондак 1

Узорам праўдзівым Тваёй любові да людзей паказаў Ты, Уладар наш Гасподзь, слугу свайго Афанасія, зрабіў Ты яго добрым пастырам ды умацаваў на барацьбу за выратаваньня статку Твайго праваслаўнага, ласку падаў Ты яму нават да крыві пацярпець за Сьвятое Праваслаўе. Таму і ягонымі палымянымі малітвамі, зацьвердзі нас у веры Праваслаўнае, Ойча, бо мы зь вераю ды надзеяй сьпяваем:

Радуйся, сьвятамучанік Афанасій, непахісны слуп Праваслаўя.

Ікас 1

О Прамудры Усемагутны наш Творца! Ад маленства паклікаў Ты да сьвятога служэньня сьвятамучаніка Афанасія, бо калі ж прывялі яго да Храму Госпада і калі ад маці даведаўся ён аб сутнасьці Крыжовае Ахвяры Тваёй, пажадаў быць слугою Тваім у чыне манаскім. Мы ж, за гэтую ласку Тваю падзяку складаючы, са зьдзіўленьнем сьпяваем так:

Жыцьцяпіс і Акафіст прападобнаму Аўрааму Смаленскаму, цудатворцы

Памяць 21 жніўня / 3 верасьня

Прападобны Аўраам нарадзіўся ў Смаленску ад багатых і набожных бацькоў. У школе ён адрозьніваўся здольнасьцямі і дапытлівасьцю і вельмі любіў хадзіць у царкву сьпяваць і чытаць. Ад шлюбу ён ухіліўся і па сьмерці бацькоў раздаў іх маёнтак цэрквам і бедным, а сам вырашыў весьці жыцьцё жабрака, просячы пры гэтым Бога паказаць яму шлях да выратаваньня. Па пакліканьню звыш ён паступіў у манастыр Усясьвятой Багародзіцы у 6 вёрстах ад Смаленска (цяпер в. Багародзіцкая), дзе захавалася ягоная пячора і астаткі пасаджанага ім дуба. Тут ён, выконваючы паслухмянства, вывучаў Сьвятое Пісаньне і жыцьці сьвятых і, атачыўшы сябе пісарамі, складаў павучальныя артыкулы і зборнікі. Стаўшы ераманахам у 1198 г., ён штодня служыў літургію і прапаведаваў, прыцягваючы мноства людзей сваім добрым словам. Так прайшло 35 гадоў. Яго уплыў на людзей выклікаў зайздрасьць, і яго сталі гнаць. Тады ён сышоў у смаленскі манастыр Сьвятога Крыжа. Але народ працягваў прыходзіць да яго, і паклёпнікі не супакоіліся. Яго прадставілі на суд да япіскапа, абвінаваціўшы ў ерасі. Але здарылася ў то час быць князю Раману Расьціславічу. Ён не знайшоў у абвінавачваньнях ні аднаго словы праўды і загадаў абвінаваўцам разыйсьціся. На іншы жа дзень паклёпнікі вярнуліся, і ні спакойныя адказы звышгоднага Аўраамія, ні абарона яго, па наказе звыш, манахам Лукой не выратавалі вялебнага ад забароны зьдзейсьняць богаслужбы й гутарыць з народам. Тады пачаліся засуха і хваробы. Набажэнствы не дапамагалі. Сьвятар Лазар сказаў япіскаму, што, калі не дазваляць Аўраама, будуць яшчэ горшыя беды. Япіскап дазволіў, прасіў у Аўраамія прабачэньні, і, па малітвах Аўраамія, пайшоў багаты дождж. Так была даказаная яго праўда, а япіскап заснаваў манастыр у гонар Пакладаньня годных Усясьвятой Багародзіцы і плябанам яе прызначыў Аўраамія.

Канон сьвятому прападобнаму Елісею Лаўрышэўскаму, тон 8

Песьня 1

Ірмас: Па вадзе прайшоў як па сухому, і эгіпэцкага зла пазьбегнуўшы, ізраільцяне засьпявалі: Збавіцелю, Богу нашаму, сьпяваем славу.

Прысьпеў: Прападобны Елісей, малі Бога за нас.

Чысьціню розуму атрымаў праз цяжкія подзьвігі, уяўнага фараона перамагаў і ад рабства граху вызваліўся ты, ойча прападобны, цяпер малітвамі тваімі выратоўвай нас, цябе ўзьвялічваючых.

Грэх перамогшы малітваю ды постам, душу ўпрыгожыў ты набожнасьцю роўнаю анёльскае, ім пераймаючы славіў Госпада, зь імі і нас удастой знаходзіцца праз малітвы твае.

Слава Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу.

Гасподзь, даўшы нам дзіўнага малітоўніка і пакутніка зямлі нашае, слава Табе. Ды даруй, Уладар, каб сьвет у міры жыў праз малітвы сьвятога Твайго.

Цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін.

Багародзічны: Пачатак нашага выратаваньня, Усясьвятая Багародзіца, пакладзі пачатак нашага выпраўленьня, малітвамі Елісея, абранага Табою.

Прападобны Марцін Тураўскі

Памяць 27 чэрвеня / 10 ліпеня

Прападобны Марцін Тураўскі служыў поварам пры Тураўскіх япіскапах Сямёне, Ігнаціі, Якіме ды Георгіі. Сьвяціцель Георгій звольніў прападобнага Марціна ад ягоных абавязкаў праз старасьць. Але прападобны не пажадаў разьвітвацца зь архірэйскім манастыром сьв. Барыса і Глеба ды прыняў манаскі пострыг. Пасьля пострыгу прападобны Марцін працягваў жыць самотна ў скіту на выгане. Яшчэ працуючы ён надарваў свае здароўя і цяпер багата хварэў. У абвастрэньні сваёй хваробы ён ляжаў нерухомы, крычаў ад болі і не мог нават абслужыць сябе. Аднаго разу, калі прападобны Марцін пакутаваў ад хваробы і ляжаў нерухомы ў кельлі, няздольны задаволіць сваю спрагу, бо ніхто не наведваў яго ў той час. У сваёй пакуце прападобны Марцін старана маліўся да сьвятых князёў Барыса і Глеба. Праз кепскае надвор’я браты не мелі магчымасьці наведаць скіт на балоце некалькі дзён.

Прападобны Лявонцій, кананарх Кіева – Пячорскі

Памяць 18 чэрвеня / 1 ліпеня

Прападобны Лявонцій, кананарх Кіева – Пячорскі зьдзейсьніў свой манаскі подзьвіг у далёкім XIV ст. Ён яшчэ ў юнацкія гады паступіў у Кіева – Пячорскі манастыр, дзе неўзабаве прыняў пострыг. Ад дзяцінства Лявонцій меў цудоўны голас і, пасьля таго як навучыўся чытаньню ды пісаньню, выконваў абавязкі кананарха. Прападобны Лявонцій адышоў да Госпада маладым і за самаадданы подзьвіг выратаваньня быў праслаўлены Госпадам дарам цудатворца. Мошчы сьвятога падзьвіжніка спачываюць у Далёкіх Пячорах.